2026-06-14 · 9 min leestijd · Alle artikelen

Een Digital Product Passport voor elke productcategorie — en de wet achter elk ervan

Het Digital Product Passport wordt vaak besproken als een "batterijding", dan een "textielding", dan een "verpakkingsding". Die framing is verkeerd. De ESPR is een raamwerkverordening die vrijwel elk fysiek product bereikt dat op de EU-markt wordt gebracht — en daarnaast dragen de meeste productfamilies al hun eigen specifieke EU-wetgeving. dpp.gs ondersteunt nu 14 productcategorieën, elk gemodelleerd op de wet die het daadwerkelijk regelt, en elk met een live paspoort dat u vandaag kunt scannen.

ESPR is een raamwerk, geen productregel

Verordening (EU) 2024/1781 — de Ecodesign for Sustainable Products Regulation — verving de oude Ecodesign-richtlijn en breidde de reikwijdte uit van energiegerelateerde producten naar vrijwel alle fysieke goederen. Ze somt op zichzelf niet elk dataveld voor elk product op. In plaats daarvan stelt ze het raamwerk vast en machtigt ze de Commissie om gedelegeerde handelingen per productgroep aan te nemen, elk met de specifieke ecodesign- en informatievereisten (DPP) voor die groep. Batterijen kwamen er als eerste via hun eigen verordening; textiel, elektronica, meubilair, banden, ijzer & staal en andere volgen op een gepubliceerd werkplan tot 2030.

Dus "valt mijn product onder de reikwijdte?" is zelden een ja/nee-vraag. Het is: welk instrument geldt eerst — de ESPR-gedelegeerde handeling, of een bestaande sectorverordening die al gestructureerde productgegevens verplicht stelt? Voor de meeste categorieën luidt het antwoord "beide, uiteindelijk". Een paspoort gebouwd op open GS1 Digital Link-identificatoren laat u die gegevens nu dragen en uitbreiden naarmate elke gedelegeerde handeling landt.

De 14 categorieën en de wet achter elk ervan

Elke rij hieronder wordt ondersteund door een echt, live paspoort op dpp.gs — scan het of open het vanuit de demogalerij.

Drie patronen in de tabel

Kijk de wetgevingskolom door en er komen drie patronen naar voren — en ze verklaren waarom een tool voor één sector uiteindelijk faalt.

1. Sommige categorieën hebben een echt DPP-mandaat

Batterijen (Verord. 2023/1542) en de aankomende ESPR-gedelegeerde handelingen voor textiel, elektronica, meubilair en andere creëren een expliciete, machineleesbare Digital Product Passport-verplichting. Het batterijpaspoort is verplicht voor EV-, LMT- en industriële batterijen vanaf 18 februari 2027. De herziene CPR (2024/3110) voor de bouwsector introduceert eveneens een productpaspoort dat de prestatieverklaring draagt.

2. Sommige categorieën verplichten al gestructureerde gegevens — alleen niet "paspoort" genoemd

Cosmetica (CPNP + INCI), levensmiddelen (de FIC-voedingswaardevermelding en 14 allergenen), chemicaliën (het veiligheidsinformatieblad, CLP-etiket en antigifcentrum / UFI), medische hulpmiddelen (UDI + EUDAMED) en voertuigen (het certificaat van overeenstemming) vereisen vandaag al rijke, gestructureerde informatie. Niets daarvan heet bij naam een "DPP" — maar het past allemaal natuurlijk achter één GS1 Digital Link-QR-code, in de taal van de consument, in plaats van op een etiket te worden geperst. Voor deze categorieën is een paspoort een vrijwillige drager die bestaande verplichtingen omzet in iets dat een telefoon kan lezen.

3. Stof- en circulariteitsregels lopen dwars door alles heen

REACH-SVHC's, RoHS, PFAS-beperkingen, de EUDR voor hout en doelstellingen voor gerecycleerde inhoud respecteren geen categoriegrenzen — ze gelden horizontaal. Daarom modelleert dpp.gs stoffen, materialen en gerecycleerde inhoud als gedeelde bouwstenen die door elke sector worden hergebruikt, en legt het de categoriespecifieke velden daar bovenop.

Waarom één platform, niet veertien tools

Een merk verkoopt zelden alleen batterijen, of alleen textiel. De catalogus van een retailer omvat elektronica, verpakking, speelgoed, cosmetica en levensmiddelen op hetzelfde schap. Een aparte compliancetool per categorie draaien vermenigvuldigt de kosten, fragmenteert gegevens en breekt het ene ding dat een paspoort nuttig maakt: een enkele, persistente, resolvebare identificator per product. Elke categorie bouwen op hetzelfde GS1 Digital Link-fundament — en dezelfde open normen — betekent één QR-formaat, één resolver, één datamodel dat meegroeit met de wet.

De paspoortviewer rendert elke categorie in 28 talen, toont alleen de secties die relevant zijn voor dat product, en geeft de exacte regelgevingsbasis voor elk veld weer. Of u nu EV-batterijen of ontbijtgranen maakt, de workflow is identiek: maak het product aan, vul de velden die de wet vraagt, print de QR.

Verwante lectuur: Wat is het EU Digital Product Passport? · ESPR-compliancegids · Sancties bij niet-naleving